Engelse Literatuur
De term engelse literatuur verwijst naar de literatuur gerschreven in modern engels, voorlopers hiervan of literatuur geschreven in het engels door schrijvers die niet uit Engeland komen.
Pre-modern (Middeleeuws)
Middeleeuwse literatuur is een breed onderwerp, het omvat alle geschreven werken die verkrijgbaar waren tijdens de middeleeuwen (ongeveer van af de val van het Westerse Romeinse Keizerrijk circa 500 na Christus tot het begin van de Florentijnse Renaissance aan het einde van de 15e eeuw). De literatuur van deze tijd werd gedomineerd door religieuze schriften, religieuze poëzie en ook theologie en hagiografie, maar produceerde ook belangrijke sedculaire en wetenschappelijke schriften. Het verschilde van de zeer heilig tot overvloedig ontheiligend, en alles daar tussen in.
Begin modern (Renaissance)
"Engelse Renaissance" is de term die vaak gebruikt wordt om culturere en artiskieke bewegingen in Engeland uit het begin van de 16e eeuw tot de helft van de 17e eeuw te beschrijven. Het wordt geassocieerd met de pan-Europese Renaissance waarvan vele culturele historici denken dat het oorsprokenlijk uit noord Italië komt, uit de 14e eeuw. Dit tijdperk in de engelse culturele geschiedenig wordt soms "de periode van Shakespeare" of "het Elizabethaan tijdperk" genoemd, door de namen van de bekendste schrijver en de belangrijkste monarch uit de engelse Renaissance te nemen. Het is echter goed om te weten dat deze namen nogal misleidend kunnen zijn: Shakespeare was in zijn tijd niet een uitzonderlijk beroemde schrijver, en de engelse Renaissance neemt een periode in van voor en na Elizabeths bewind.
Elizabethaanse literatuur
Het Elizabethaanse tijdperk had succesvolle literatuur, vooral op het gebied van drama. William Shakespeare steekt er boven uit als dichter en toneelschrijver en is nog niet overtroffen. Andere belangrijke figuren in het Elizabethaanse theater waren Christopher Marlowe, Thomas Dekker, John Fletcher en Francis Beaumont. In die tijd heeft het genre komedie zich ontwikkeld.
Jacobeaanse literatuur
Na de dood van Shakespear, was dichter en dramaticus Ben Jonson het leidende literaira figuur van het Jacobeaanse tijdperk. Anderen volge de stijl van Jonsons, waaronder Beaumont, Fletcher en de andere "Zoons van Ben". Een andere populaire theater stijl tijden de Jacobeaanse tijd was het wraaknemende toneelstuk, populair gemaakt door John Webster and Thomas Kyd.
Herstellende literatuur
Het heropenen van de theaters zorgde voor podia voor herstellende komdie met zijn satirische kijk op de nieuwe adellijkheid en de opkomst van de bourgooisie. De mobiliteit van de maatschappij en de maatschappelijke ommekeer van de voorgaande generatie zorgde voor materiaal voor komdie. Aphra Behn, een romanschrijver en toneelschrijver, was de eerste professionele schrijfster. John Bunyans Pelgrim vooruitgang, een religieuze allegorie, blijft een van de meest gelezen werken van die periode.
Augustaanse literatuur
Het begin van de 18e eeuw is ook wel bekend al de Augustus periode van de engelse literatuur. De poëzie van die tijd was erg formeel, zoals toegelicht door het werk van Alexander Pope. De engelse roman werd niet populair tot de 18e eeuw; hoe dan ook, vele werken hebben de naam, eerste roman in het engels. Daniel Defoe´s Robinson Crusoe (1719) is een populaire kandidaat voor deze eer. Op de helft van de 18e eeuw, had de roman een goede basis door schrijver als Henry Fielding, Laurence Stern en Samuel Richardson, die briefroman perfectioneerde. Richardsons werk was moreel, terwijl Fielding en Stern een meer komische aanpak hadden.
Romantiek
De reactie op stadscultuur en industrialisatie moedigde dichters aan om de natuur te onderzoeken, bijvoorbeeld: de meer dichters, waaronder William Wordsworth. Deze romantische dichters brachten een nieuw emotionaliteit zelfonderzoek in de engelse litelatuur. De grootste romantische dichters van de "tweede generatie" waren Lord Byron, Percy Bysse Shelley en John Keats.
Victoriaanse literatuur
Het was het Victoriaanse tijdperk (1837-1901) dat de roman de leidende vorm van engelse literatuur werd. De meeste schrijvers hielden zich nu bezig met de de smaak van de lezende middenstand, in plaats van de aristocratische tevreden te stellen. De meest bekende werken van dit tijdperk, waaronder de emotioneel sterke werken van Brontë sisters; de satire ´kermis der ijdelheid´ door William Makepeace Thackery; de realistische romans van George Eliot; en Anthony Trollope´s inzichtvolle portretten van de levens van de grondbezitters en de professionele klasse. Charles Dickens verscheen in 1830 op het literaire dekor en bevestigde de trend van het vervolgverhaal.
Moderne literatuur
Belangrijke romanschrijvers tussen den twee wereld oorlogen in waren onder anderen D.H. Lawrence en Virginia Woolf, een lid van de "Bloomsbury groep". Naast de "Bloomsbury groep" verzamelden de Sitewells ook een literaire en artistieke kleik. Schrijvers van populaire literatuur waren onder andere P.G. Wodehouse en Agatha Christie.
Post-Moderne literatuur
John Fowles en Julian Barnes zijn voorbeelden van Post moderne engelse literatuur. Belangrijke schrijvers uit het begin van de 21e eeuw waren onderaneren Martin Amis, Ian McEwan, Will Self, Andrew Motion en Salman Rushdie.
top ^
